Aanwezigheid

We laten jongeren niet aan hun lot over. We bemoeien ons actief met hen. Niet als bemoeial! Wij snappen heel goed dat jongeren niet altijd zin hebben in de hete adem in de nek of de opgeheven vinger van volwassenen. Nee, we kunnen jongeren heel goed ‘laten’. Maar toch bemoeien we ons met hen. Want we zijn in hen geïnteresseerd. We nemen ze serieus. Jongeren zijn geen tweederangs burger. Dus luisteren we goed naar hen. We spreken ze aan op hun gedrag en voeren de dialoog. Dat doen we in de jongerencentra, maar net zo goed op straat, in de buurten en de winkelcentra. Het is trouwens onze ervaring dat jongeren het helemaal niet irritant vinden als je je met ze bemoeit. Eigenlijk vinden ze het prettig om te merken dat er mensen zijn die echt belangstelling voor ze hebben. Het gevoel dat je ertoe doet, dat het oké is dat er bent, dat je welkom bent in de maatschappij, dat is waar heel veel jongeren naar snakken. En ook al vinden ze het soms lastig om te worden aangesproken op hun gedrag, ze respecteren het eigenlijk altijd. Als je maar laat merken dat je ondanks dat gedrag nog steeds open voor ze staat, ze niet afschrijft. Jongeren willen graag weten waar ze aan toe zijn. Een volwassene die alles door de vingers ziet, nemen zij niet snel serieus.

Aanwezigheid in het leven van jongeren, is voor het werk van Don Bosco een belangrijk uitgangspunt. Dat is: op jongeren afstappen. Naar manieren zoeken om in contact met hen te komen. Met hen meekijken en proberen te ontdekken wat jongeren willen, wat ze kunnen, maar ook wat hen belemmert. Jongerenwerkers dragen geen oplossingen aan en gaan niet aan de slag met plannen. Natuurlijk, de jongerenwerkers beschikken over een uitgebreid professioneel handelingsrepertoire en hebben ervaring met uiteenlopende interventiemodellen. Maar het gaat niet om het plan of de interventie van de professional. Aanwezigheid houdt in dat de werker er is, met zijn hele hebben en houden, maar aandacht heeft voor de jongere.